Na de verkoop van de auto reizen we met de nachtbus naar Pucon voor nog een weekje vakantie daar. Als vanouds worden we opgehaald door Peter en Oli, en zitten Lorena en Nique thuis met een lekkere maaltijd (in dit geval ontbijt) op ons te wachten. Heerlijk om weer 'thuis' in Chili te zijn. We hebben ons voorbereid op een week winter, maar niets is minder waar. Na de eerste regendag hebben we een week lang prima weer. Geen regen en veel zon!!
Ons verblijf begint met de verjaardag van onze Wout. 6 Jaar is het kleine ventje al geworden!! Op zaterdag zijn er ballonnen, slingers, pannenkoeken, cadeautjes en opa's en oma's op Skype. Een dag later is het door Peter Koenen georganiseerde kinderfeest. Gewapend met slee en een grote binnenband gaan we de sneeuw bij de Villarica op. Dolle pret voor jong en oud. En het gaat hard, harder, hardst (aan het eind van de middag).
Ook ons voetbalveld blijkt er nog te liggen, goed voor vele partijen voetbal totdat Tijn met zijn hoofd op een steen beland en er een klein gaatje in zit. Dan kan het even niet meer. Tijd voor wat hulp aan huis. Terwijl de mannen wat kieren in de muren dichten, planten de vrouwen en kinderen wat bomen in de tuin. Verder hebben we voor de laatste maal de thermen bezocht en een mooie wandeltocht in de omgeving gemaakt.
Maar de beste activiteit was toch wel de laatste dag. Goed weer en niet te veel wind: de kinderen krijgen skiles! Wederom op de Villarica, maar nu eerst met de lift omhoog wat weer een prachtig uitzicht op de omgeving oplevert. En dan voor de eerste keer naar beneden. Wat zijn die ski's glad!! Om de haverklap ligt er een van Vlietje in de sneeuw. Maar na één afdaling kunnen de mannetjes al remmen, al redelijk blijven staan en een sprongetje maken (zie hier de video: http://picasaweb.google.com/lh/photo/4nNtRPw7nK0ASvxkCT8kfzMzPTNdqdbhNmCB-o8eGWA?feat=directlink )
De rest van de middag wordt er hard geoefend en aan het eind van de dag dalen de mannen al af door de bospaadjes. Skileraar Peter Koenen voorop, met Oli in de rugdrager en de rest erachteraan. We sluiten de dag gezamenlijk (ook Nique is opgehaald bij de oppas) af met een lekkere pizza en dan volgt toch echt het moment dat we voor de laatste keer afscheid moeten nemen. Het valt ons allen zwaar, wat maar betekent wat een heerlijke thuishaven we hier hadden. Inmiddels zijn we weer aangekomen in Santiago, waar we nog drie dagen hebben voor we echt weer naar Nederland vliegen. Het zal even wennen worden, maar we verheugen ons erop iedereen weer te zien.

Monique