Iedereen stelt hier als eerste de vraag: 'Waar komen jullie vandaan?' En dan zeggen we met enige trots: 'Holanda'.... (We zijn tenslotte toch vicekampioen van de wereld). Maar het idee dat we nu toch echt terug moeten naar datzelfde Nederland is een stuk minder plezierig.
Gelukkig kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde, fantastisch mooie reis. De auto heeft ons ruim 21000 km rondgebracht. Het was niet altijd leuk om bijvoorbeeld honderden kilometers (soms wel drie dagen achter elkaar) door het rode stof te moeten rijden zonder iets bijzonders te zien. Heerlijk moet het dan zijn geweest in een bus met een filmpje. En vervloekt heb ik de auto, toen ik voor de derde keer de pas af moest, terug naar San Pedro, omdat de motor nog steeds te heet werd... Maar als we hier praten met andere reizigers merken we ook dat onze Galloper ons naar plaatsen heeft gebracht, die anderen met de bus niet gehaald hebben... Want was het mooi in Parque Nacional Lauca, Talampaya, etc etc. En wat was het leuk op de diverse 4x4 bergwegen en wat was het heerlijk om 21000 km te rijden door Zuid-America...
Onze mannetjes hebben weer veel zin om met hun speelgoed te spelen. Gisteren zagen we hier Knex in de winkel liggen... 'O ja, dat hebben wij ook, thuis!' (Zo erg hebben we dat speelgoed allemaal nodig...) 7 Maanden zijn de mannen buitengewoon tevreden geweest met 21 auto´s, enkele spelletjes (Regenwormen is echt een aanrader!), een bal en wat puzzelboekjes. De computerspelletjes en DVD´s op onze laptop zijn soms twee maanden niet aangeraakt... geen enkele behoefte aan. En wat hebben ze genoten van hun huiswerk onderweg... O, nee... van alles wat we ondernomen hebben, bedoel ik. Ze bleven enthousiast (dat moesten we maar afwachten, voordat we op reis gingen) als ze vulkanen zagen, gletsjers, condors, incamuren, etc... ja zelfs wandelen vonden ze leuk! En wat mogen we ons gelukkig prijzen dat ze dat zo goed kunnen. Zelfs een schatting maken van het aantal afgelegde kilometers is onmogelijk. Maar ze mogen heel trots zijn op alle meerdaagse trekkings die we gemaakt hebben. De vierdaagse met Luz in Peru was wel de mooiste voor ze.

En ging het goed samen? De beste maatjes zijn ze, super! Gelukkig doen Monique en ik het ook nog uitstekend samen, zelfs na het zoeken van 62 verschillende slaapplaatsen in 223 dagen (iedere 3-4 dagen verkassen!), het zoeken van de mooiste en geschikste route door vier verschillende landen, ja, zelfs na het 18x bouwen van de tent en het nemen van 2720 foto´s met een camera (wie mag deze foto maken?) zijn we nog steeds zeer gelukkig met elkaar!
Ziek zijn we niet geweest, beroofd zijn we ook niet (even afkloppen) wel zaten er veel gaten in sokken en knieen en tot slot in Tijn zijn hoofd (gelukkig maar een kleintje... en veel gekker wordt hij toch niet)... een kapotte camera, veel kapotte ritsen, de auto niet te vergeten, kapotte schoenen en wifi, etc...

Dit is dan het 48ste verhaal (en wellichthet langste). Er staan bijna 640 foto´s op de site en 450 reacties. Ik had niet verwacht dat het bijhouden van de site zo leuk was. Het thuisfront was heel dichtbij, dankzij al jullie reacties. Vrienden, familie, kennissen en collega´s super bedankt, het was heerlijk om te lezen! Bedankt voor alle extra fotoruimte! En bedankt voor alle complimenten over de foto´s! Niet alleen jullie zullen de foto´s en verhalen moeten missen... WIJ OOK!

Terug naar Nederland.....

Tot zeer binnenkort, Peter