Hoi allemaal,

Zoals Mart al op de website schreef, wilden papa en mama nog graag de vulkaan Villarica op. Daarvoor moeten ze van zo´n 1350 meter naar 2750 meter klimmen. Vandaag was dan de dag dat het moest gebeuren. Om 5.15 uur ging de wekker bij papa en mama en bij gids Peter Koenen. We kussen onze lieve slapende mannetjes gedag (die blijven vandaag bij Lorena en opa en oma Koenen) en gaan dan op weg naar de voet van de vulkaan. We rijden onder een schitterende sterrenhemel, het weer ziet er goed uit. Als we aankomen bij de vulkaan komt ook de zon op. De rook uit de top waait horizontaal uit de krater. Dat ziet er minder goed uit, er staat erg veel wind. Het voordeel daarvan is wel dat de stoeltjeslift niet gaat en dat we echt één van de eersten zijn die om 7 uur naar boven lopen. Het eerste stuk door de rotsen en daarna moeten de stijgijzers onder voor de enorme hoeveelheden sneeuw die komen gaan. Zigzaggend gaan we gestaag omhoog. Maar het blijft flink waaien, waardoor het ook behoorlijk fris is. Jas en handschoenen die in de rugzak zitten kunnen gewoon aan. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan in die wind. Zo´n tweehonderd meter onder de top zit de eerste groep die omdraait. Na overleg met hun gidsen besluiten we het voorzichtig via de andere kant te proberen. In de zwavelrook die aan deze kant de berg afwaait kun je geen adem meer halen. De andere kant is wat ijziger, maar met stijgijzers wel prima te doen. En om half één is het dan toch zover, we hebben de top van de enorme krater bereikt!
Bekijk hier de video: http://picasaweb.google.com/petermoniquemtw/REIS?authkey=Gv1sRgCN2qtcTn_KeyMw&feat=directlink

En vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over alle vulkanen in de buurt. Het blijft uitkijken met de wind, maar het lukt Peter toch om weer prachtige plaatjes te maken. Super!! Na een kwartiertje gaan we een klein stuk onder de top, in de luwte van een rots, een bruin bolletje met extra belegen kaas uit Nederland (met dank aan opa en oma Koenen) eten. Dat smaakt!! Omlaag in de sneeuw gaat supersnel, dus we kunnen al vroeg in de middag alle avonturen aan onze thuisblijvers vertellen.

Morgen vertrekken we met z´n allen naar een camping afgelegen in de natuur. We blijven daar weer een paar dagen, dus we zijn weer even niet on-line (dus ook niet om te skypen). Volgende week hopen we dan toch echt te vertrekken. Het wachten is nog op de nodige papieren. De autoverzekering doet er 8 dagen over, en voor het papier waarmee we de grens over moeten staan liefst 20 dagen. De auto is op 15 januari gekocht, dus ................het kan nog even duren. Volgende week meer nieuws.

Veel lieve groeten weer voor alle lezers van de site,
Monique