Via Sander, de broer van Peter Koenen, weten we inmiddels dat iedereen van de familie Koenen en Gonzales OK is. Gelukkig, gelukkig! Telefonisch heb ik Peter nog altijd niet kunnen bereiken.

Al weer een weekje geleden hebben we genoten van onze (voorlopig) laatste stop in Chili, Lago General Carerra (Puerto Rio Tranquilo). Het op één na grootste meer van Zuid-Amerika, met rondom besneeuwde bergtoppen en gletsjers. Bij een strakblauwe lucht en windstil weer (beter kon het niet) hebben we, vanuit een bootje, de Cavernas de Marmol bekeken. Het prachtige, blauwe water heeft de marmeren rotsen uitgeslepen tot bijzondere formaties en grotten.
De andere dag hebben we een wandeling gemaakt naar en over de gletsjer Exploradores. Een bijzondere ervaring voor onze mannentjes om over 10m dik ijs te lopen (ook al had je het idee dat je over de rotsen liep).

Bij Chile Chico zijn we vervolgens weer de grens overgestoken naar Argentinie. De kinderen krijgen al een enorme hekel aan al die grensovergangen; eerst Chili uit, dan Argentinie in. Alles moet dus twee keer gecontroleerd en geregistreerd worden. En de kinderen moeten zich iedere keer laten zien! Ook de auto moet iedere keer gecontroleerd worden, voordat we klaar zijn is er minstens een uur verstreken.
We hebben dus ook de Carretera Austral (Chili) verruild voor de Ruta 40 (Argentinië). Een stuk droger, maar met minstens zoveel gaten en kuilen. Op die Ruta 40 zijn we in drie dagen naar het zuiden gereden. Het leek een ware safari. Guanaco's, nandoes, gordeldieren, vossen, flamingo's, vele bijzondere vogels en nog wat 'gewonere dieren' kwamen we tegen. Auto's (en mensen) zagen we veel minder. (Collega's biologie; dit is de plaats voor een volgend sectie-uitje!). We hebben overnacht op estancias, grote boerderijen. Zo'n estancia omvat 21.000 ha grond, er was dus altijd wel een plekje voor onze tent!
Verder hebben we kennis gemaakt met de beroemde Patagonische wind. Af en toe waaiden we bijna (met Galloper en al) van de weg af. Inmiddels zijn we aangekomen in El Chalten, aan de voet van het Fitz Roy gebergte. Het weer is prachtig op het moment; helder en weinig wind. We hebben vandaag de wandelschoenen aangetrokken en zijn op pad gegaan naar de Cerro Torre. Een prachtige tocht met als beloning een prachtig uitzicht (foto's volgen nog).

Groeten Monique en Peter

PS: Peter Koenen heeft inmiddels gereageerd (zie reacties).
Tof Peer dat alles OK is! Hoop dat we snel kunnen bellen. Een aantal keer via skype geprobeerd, maar tevergeefs.