De Fitz-Roy is de andere indrukwekkende spits in het park Los Glaciares. Om die te bereiken op één dag is wat veel voor onze mannetjes. Met gehuurde tentjes en een rugzak vol muesli gaan we op pad naar campamento Poincenot aan de voet van de Fitz-Roy. Na een pikzwarte nacht is de zonsopgang spectaculair! De Fitz-Roy is gedurende enkele minuten vuurrood gekleurd.
Na ieder natuurspektakel denk ik ‘dit kan niet mooier'. Maar steeds weer word je hier verrast door nog mooiere beelden. Dat geldt zeker ook voor de gletsjer Perito Moreno (nabij El Calafate). Ondanks het hoog toeristische gehalte is de gletsjer spectaculair. Brokken ijs, ter hoogte van een flatgebouw, breken af en storten met een enorme klap in het meer.
Morgen verlaten we onze wifi-camping in El Calafate en reizen per Galloper naar onze laatste bestemming, Torres del Paine. De Galloper doet het overigens fantastisch tot nu toe. Slechts wat klein ongemak: haast een hoek van de bumper verloren (op z'n van Vliets weer muurvast gezet met ijzerdraad), een nieuw ventiel in de reserveband (band hing na iedere week leeg achter de auto), een klein lekje bij de koelvloeistof en een piepende stuurbekrachtiging tijdens de eerste meters. Maar verder rijdt de auto heerlijk. Na 25000km is het straks echt een koopje, Lorena!

En dan nog het thuisfront... Inmiddels hebben we er een neefje Niels bij, is Luuk op de wereld gekomen bij papa Boudewijn, wensen wij Mette heel veel beterschap, heeft nichtje Janne haar C gehaald, is Franc terug uit regio Vietnam en overwinteren opa en oma H'lem in het momenteel overstroomde en winderige Portugal (bah)... wat een indrukken!!

Peter