Volcan Osorno
Terwijl de kinderen naast mij hard aan hun schoolwerk bezig zijn, typ ik het laatste reisverhaal van onze tocht door het zuiden van Chili en Argentinië. Vandaag reizen we terug naar 'huis', naar Peter Koenen.
Vrijdagavond zijn we aangekomen in Ensenada, een plaatsje aan de ingang van het Nationaal Park Vicente Perez Rosales. Aangezien we al veel in een cabaña gezeten hebben besluiten we hier de camping weer eens op te zoeken. Als het de volgende ochtend opklaart, blijkt hoe een prachtige plaats we weer hebben. Bij het meer waar de camping aan ligt hebben we ineens uitzicht op twee vulkanen: de Osorno en de Calbuco aan de andere kant. De Osorno hebben we inmiddels (tijdens twee mooie wandelingen) van alle kanten bekeken. Prachtig. Zondags wilde de vulkanen niet uit de wolken komen, en besloten we een dagje naar de Thermen van Ralun te gaan. Een bijzondere ervaring. Een kranig oud dametje roeide ons over de Rio Petrohue, daarna moesten we nog een klein stukje door het schitterende bos lopen, om uit te komen bij de warm waterbronnen die hier zeer idyllisch aan de oever van de rivier lagen. Maar wat bleek, door alle regen van de laatste dagen was de rivier zo hoog komen te staan dat het koude rivierwater in de warm waterbadjes was gelopen. Die waren nu slechts lauw. En buiten was het ook al helemaal niet warm. Verder dan met de voeten in het water zijn wij (Peter en ik) dan ook niet gekomen. Voor de kinderen bleek het een prachtplek om met de auto's te rijden. Die konden over de bergen, slippen in het zand en de poeltjes oversteken met de ferry (boomstam). 's Middags ging het rivierwater zakken en warmden de poeltjes weer wat op. Onze dappere mannen gingen dan ook nog even helemaal in bad!
Bij Peter Koenen gaan we even lekker uitrusten en vervolgens onze reis naar het noorden een beetje plannen. Meer nieuws volgt.
Groeten, Monique. .
Reacties
Reacties
Ziet er allemaal weer goed uit.
Een groet uit, nog altijd, een frisjes Nederland.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}