We gaan op weg naar Pan de Azucar, zo'n 600 km noordelijk, langs de kust. Na La Sarena komen we op de saaie ruta 5 met veel vrachtverkeer en een oneindig, droog maanlandschap. Langs de weg loopt een spoorlijn waarop dieseltreinen de grondstoffen uit de mijnen vervoeren. Maar zodra we de eerste trein in 4 maanden zien en ik een foto wil maken, kom ik erachter dat ik mijn rugzak heb laten staan in Vallanar, bij de lunchstop. We scheuren terug, gelukkig slechts een kwartier rijden. Pfff... de rugzak staat er nog, met alles van waarde erin... als de trein er niet was geweest, dan... Dus die moet als nog op de foto. Maar de langzame ‘ghostttrain' is in rook opgegaan en het spoor langs de weg blijft 150 km lang leeg...

Het nationaal park Pan de Azucar is bijzonder mooi. Het maandlandschap zet zich hier voort tot aan de kust, met prachtige kleuren, bergen, cactussen en idyllische stranden. We kamperen op het strand met uitzicht op de pelikanen, een superplek! De wandelingen zijn heet en stoffig, onder een brandende zon.. maar de prachtige uitzichtpunten maken het meer dan waard.

Na drie nachten zeggen we de hulpvaardige Felipe gedag. De jonge, bereisde campingbeheerder heeft ons veel tips gegeven voor het vervolg van onze route. We rijden zo'n 600 km over de roodkleurige ‘maan', evenwijdig aan de Dakar-route. Er groeit hier niets, geen cactus, geen boom, zelfs geen onkruid, alleen maar stof, stenen, mijn-fabrieken... en een bijna kokende motor...

In Calama overnachten we in een cabaña en bezoeken de volgende dag de grootste open kopermijn ter wereld. Alles is hier groot, groter, grootst. De vrachtwagens, die de stenen vervoeren zijn overweldigend, 8m breed met wielen van 4m hoogte. De kinderen kunnen helaas geen foto's maken, want de display van hun camera is bij een val gesneuveld. Gelukkig kunnen we later, in Calama een nieuw toestel kopen. Ook moeten we hier de bergschoenen van de kinderen laten maken. Op de camping zijn maar liefst 11 honden. In de namiddag zijn ze er met onze schoenen vandoor gegaan. Tegen de tijd dat we dat in de gaten hadden moesten we met zaklampen het hele terrein afzoeken. Vanochtend hebben de laatste, aangevreten schoen gevonden. Je maakt wat mee op zo'n reis...

Peter