Na een halve dag wachten in Calama is de schoen van Wout vakkundig gemaakt. Nieuwe tong, nieuwe achterkant, twee nieuwe zolen en twee nieuwe veters. Eindelijk kunnen we dan toch op weg naar San Pedro de Atacama. Daar verruilen we de tent voor een cabaña in stijl. De huizen worden hier van adobe (een soort leem) gemaakt. Dat werkt perfect. Overdag houdt het de warmte buiten en ‘s avonds is het binnen nog heerlijk warm zonder kachel (buiten zakt de temperatuur tot net boven het vriespunt).
San Pedro is een verademing na het lelijke en drukke Calama. Het is een soort Pucon van het noorden. Een relaxte plaats met veel toeristen waar in de omgeving veel te doen is. We voelen ons er ook prima thuis.
Allereerst hebben we enkele laguna's in het Salar de Atacama bezocht. In Laguna Cejar zit zoveel zout dat we (tussen de pekelkreeftjes) konden drijven. Een bijzondere gewaarwording om zo een boekje te lezen! Helaas was het water wel fris (we zitten dan ook al op 2500 m hoogte), dus na een bladzijde werd het hoog tijd om er weer uit te gaan. Kraanwater om af te spoelen was geen overbodige luxe. Na het bad droogde al het zout op en werden we witte mensjes.
Laguna Chaxa is de verblijfplaats van vele flamingo's en andere watervogels. Prachtig om die beesten van dichtbij te observeren. Wel eens een flamingo zien landen? De kinderen vonden het elke keer weer prachtig. En bij de ondergaande zon werd het almaar mooier.
Natuurlijk hebben we ook de Valle de la Luna bezocht. Ook daar was zoveel moois te zien dat we bijna te laat waren voor de zonsondergang (de zon gaat hier om 18.00 uur al onder!). We zaten net op tijd op de allerhoogste duin, maar door de wolken viel de zonsondergang wat tegen. Het was een dag na de volle maan, vandaar dat we nog even gewacht hebben tot de Valle de la Luna wit gekleurd werd door het maanlicht.
Vandaag hebben we een uiterst unieke gebeurtenis mee mogen maken: regen in de woestijn! Het hoort hier maar 1 keer per jaar te regenen en wel ergens in februari. Maar vandaag was de uitzondering op de regel!. Gelukkig niet al te veel, zodat we wel gewoon door de quebrada's (droge rivierbeddingen) hier in de buurt konden wandelen. 's Avonds werd het nog mooier: er was zelfs een regenboog te zien. Het hele dorp was uitgelopen!!
De hoge vulkanen in de Andes zijn de afgelopen dagen voorzien van een mooie sneeuwkap. We hopen nu op snel weer wat zon, zodat de toppen weer zichtbaar worden en de rode stenen hier weer fel opkleuren.

Monique