Strakblauw is het, als we opstaan. Om 8.00u. hebben we afgesproken met Claudio, een lokale gids, die we via onze cabaña hebben leren kennen. Ook hij is opgetogen over de sneeuwval in de bergen en wil ons graag begeleiden naar de Lagunas en vulkanen Miscanti en Miñeques. Wij maken graag gebruik van dat aanbod. Hij kent tenslotte de omgeving en voor ons en de auto wordt het een eerste test op hoogte. Gestaag rijden we naar een hoogte van zo'n 4300m. Als we bij de ingang van het nationale park zijn heeft de auto de eerste test goed doorstaan. Met de jongens gaat het ook goed. Zij gooien sneeuwballen terwijl wij genieten van het overweldigende landschap! Met een gids van de Conaf lopen we een ronde van anderhalf uur, langs de meren aan de voet van de vulkanen, die bijna 6000m. hoog zijn! Onderweg wordt er veel verteld over de historie en de flora en fauna... boffen wij, nu met twee gidsen!
Als we verder zuidwaarts rijden, in de richting van Argentinië, naar Salar de Talar, wordt de weg onbegaanbaar door de sneeuw. Een Braziliaans echtpaar in een dure 4x4 Toyota (!) komt zelfs vast te zitten in de sneeuw.. en onze Galloper!! Jawel, doet zijn werk goed. Wij trekken de dure Toyota probleemloos uit de sneeuw. Ons vertrouwen in de auto groeit met de minuut. Mart en Tijn vallen in slaap in auto. Zij voelen zich toch niet topfit op deze hoogte.
In de namiddag rijden we naar een afgelegen bergdorpje, Talabre. We voetballen een potje op 3600m. hoogte, als Mart en Tijn hersteld zijn. We genieten wederom van een mooie zonsondergang voordat we tevreden terug rijden naar San Pedro. Helaas kom ik daar met hoofdpijn aan. Ik duik direct mijn bedje in... toch een pittig dagje, zo...

Vandaag is onze laatste dag in San Pedro. Wederom zit er een klein gaatje in een van de banden. De ochtend gebruik ik om die te laten plakken, terwijl de mannetjes braaf hun schoolwerk doen. Daarna rijden we zo'n 30km naar de Thermas Puritama. De entree is echter zo duur dat we besluiten om te badderen in het riviertje, stroomafwaarts... bekend als de thermas Puripobre (pobre = arm). Het is een prachtplek, diep in de quebrada, tussen de colas de zorro (staarten van de vos, mooie witte rietpluimen).
Terug in San Pedro gaan we uit eten met Claudio (de gids) en Anita (Peruaanse van de cabaña's). We hebben besloten om een grote zak met de tent en enkele kampeerspullen hier achter te laten. De planning is dat we later, na Peru terugkomen in San Pedro.
Het is een heerlijke plaats, waar zeer veel te zien is. Hopelijk kunnen we dan ook naar de geiser El Tatio. De weg erheen is nu gesloten, vanwege de sneeuw.

Morgen rijden we door naar Arica (aan de grens met Peru). Daar blijven we een dagje, omdat de auto gekeurd moet worden. Daarna gaan we door naar Peru.

Groetjes, Peter