Vanuit Cusco rijden we op 28 mei naar Ollantaytambo. Daar laten we de komende dagen de auto gepakt achter op het terrein van het hostal. De volgende dag worden we opgehaald door Cesar van Ecotrek Peru. In de auto maken we kennis met onze gids, de 23 jarige Fidelus. Een vrolijke, energieke Peruaanse, die geschiedenis van de (pre-)Inca's heeft gestudeerd. Ze heeft dus een boel te vertellen en belangrijker nog, ze gaat fantastisch om met onze mannetjes.
Na een heerlijke duik in de thermen in Lares kunnen we aanschuiven voor de lunch. Dat is even wennen, dat alles klaar staat, zonder dat we er iets voor hoeven te doen. Ondertussen laden Cesar, Carlos (de kok) en Hilario alle bagage op de paarden. Wij hoeven de komende vier dagen alleen maar te lopen en te genieten en dat gaan we dan ook doen. De bergen zijn prachtig, hier en daar staat een huis met kleurige mensen, alpaca's en schapen. De huizen zijn meer blokhutten van steen en een rieten dak, meestal zonder licht en elektra. Bij Hilario (de eigenaar van de paarden) in Huaishuasi kamperen we de eerste nacht op 3750m hoogte. Huaishuasi bestaat uit een aantal huizen en een schooltje met een zandveldje. De volgende ochtend spelen we daar een voetbalwedstrijd met enkele kinderen uit het dorp. De moeders zijn de supporters (hier nog zonder vandalisme). Na de lunch (een stevige, warme maaltijd) klimmen we tot aan de pass Ipsayjassa (4450m), al zingend: 'como estan, amigos, como estan? Esto es...' (Fide)lus leert onze mannentjes de nodige Spaanstalige liedjes. Ik leer 'hoe heet je?' (Ima su tiqui?) in het Queshua, zodat ik ook wat tegen de kinderen langs de route kan zeggen.
De tweede nacht staan we in het open veld. Het kampvuurtje voor het eten is heerlijk, maar als het hout op is gaan we na de maaltijd snel de tent in... brrrrrr. De derde dag is een lange loopdag. Op de Patacancha-pass maken we een Pacheta (een steenmannetje) en vragen de goden om een goede tocht. Als we onderweg bij één van de huizen lunchen krijgen we een goed beeld van hoe de mensen hier in de bergen leven. De foto's spreken denk ik al voor zich... het is een hard leven hier in de bergen. 's Middags lopen we door naar Huilloc, waar we, net voorbij het dorpje kamperen langs de rivier. ‘Ochtends staat het ijs op de tent. Ik lag met al mijn kleren aan in de slaapzak en heb heerlijk geslapen. Na vier dagen op hoogte dalen we vandaag af naar Ollantaytambo, dat op 2800m ligt. Het is een prachtige, warme dag. Samen met Cesar en Lus bezoeken we onderweg de inca-ruine Pumamarka. Rond 1500 uur sluiten we de vierdaagse trektocht af met een lunch op het terras in Ollantaytambo. Mooi om zo, in vier dagen tijd, van Lares terug naar ‘huis' te lopen. Het afscheid van Lus valt de mannetjes (en Lus) zwaar. Een goed teken! we hebben allemaal genoten!

Peter
PS: Op de kaart vind je de rest van de route die we ongeveer zullen volgen tot eind juli.